اضافهء دعا بضمير از قبيل اضافهء مصدر باشد بمفعول و گويند معنى آنست كه اگر دعاى شما نميبود و تضرع و خضوع شما او را در وقت خوف ضرر و اصابت بلاء و مصيبت حقتعالى كشف آن نميكرد از شما بلكه شما را به آن مبتلا ميساخت و عياشى باسناد خود از يزيد بن معويه روايت كرده كه او گفت از ابو جعفر ع پرسيدم كه قرائت افضل است يا كثرت دعا فرمود كثرت دعا افضل است بعد از آن اين آيه تلاوت فرمود كه * ( قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ ) * حاصل كه حقتعالى ميفرمايد كه دعا و يا عبادت شما مرا موجب قدر و مزيت مرتبه و رفعت درجهء شما است نزد من و بدون آن شما را نزد من قدرى نيست و در معرض هلاكيد * ( فَقَدْ كَذَّبْتُمْ ) * پس بدرستى كه شما اى اهل كفر تكذيب كرديد به آنچه من براى شما آن را اختيار كردم از دين اسلام كه متضمن وحدانيت منست و موجب فوز نجات در دنيا و عقاب و برسول من مخالفت كرديد در دعوت اسلام و قبول قول او نكرديد * ( فَسَوْفَ يَكُونُ ) * پس زود باشد كه جزاى تكذيب شما * ( لِزاماً ) * ملازم شما باشد و لا محاله به همه شما رسد و يا اين تكذيب لازم شما باشد تا آنكه شما را بدوزخ دارد و گويند لزام قتل روز بدر است چه ان لازم كفار بود تا آنكه همه كشته شدند و به عذاب ابدى پيوستند و اضمار اسم كان و عدم تصريح به آن بعد از توعد به آن به جهت تهويلست و تنبيه بر آنكه جزاى تكذيب و يا اثرى كه بر آن مترتب شود از آن چيزيست كه هيچ وصفى بكنه آن نرسد و يا تكذيب شما ملازم حال شما باشد تا آن چنان سمت فنا پذيرد و بدانكه توجه خطاب اولا بجميع بندگانست خواه مؤمن عابد و يا مكذب معاند و عاصى جاحد پس همه مخاطب شده‌اند به آن چيزى كه در جنس ايشانست از عبادت و تكذيب و السلام على من اتبع الهدى و الهلاك لمن سلك فى الهوى سورة الشعراء مكيست غير از آيات وَالشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ تا آخر سوره كه در مدينه نازل شده و عدد آيات آن دويست و بيست و هفتست نزد كوفى و شامى و مدنى الاول و دويست و بيست و شش نزد باقيان و اختلاف در چهار آيتست طسم كوفيست فلسوف يعلمون غير كوفى ما كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ غير بصرى و ما تَنَزَّلَتْ بِه الشَّياطِينُ عراقى و شامى و مدنى الاول ابى بن كعب از حضرت رسالت ( ص ) روايت كرده كه هر كه سورة الشعراء بخواند وى را ده حسنه باشد بعدد هر كه تصديق نوح كرده و تكذيب هود و شعيب و صالح و ابراهيم كرده و بعدد هر كه تكذيب عيسى و محمد ( ص ) كرده و تصديق بهمهء انبياى سابقه و تصديق بمحمد ( ص ) نموده و از ابن عباس مرويست كه حضرت رسول ( ص ) فرمود كه حقتعالى مرا هفت سورهء دراز داده بجاى تورية كه آن سورة البقره است و آل عمران و نساء و مايده و انعام و اعراف و انفال و ديگر طه و طواسين بجاى زبور و